Pages Menu
TwitterRssFacebook
Categories Menu

Dodane przez 25 września 2017 w Domowy Kościół | Brak komentarzy

Powakacyjny Dzień Wspólnoty (DK)

Powakacyjny Dzień Wspólnoty (DK)

 

W  sobotę  2 września 2017 r.   sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej  w Tomaszowie Lubelskim było miejscem Powakacyjnego Dnia Wspólnoty. Mimo nie najlepszej pogody słońce było w naszych sercach. Wielkie dziękczynienie za przeżyte rekolekcje wyraziliśmy wspólną modlitwa podczas Eucharystii. Homilię w bardzo bogate treści dotyczące  m.in. odkrywania talentów i charyzmatów oraz  posługiwania nimi wygłosił ks. Mariusz Skakuj. Pod jej koniec dziękowaliśmy za piękną posługę ustępującej parze diecezjalnej  Uli i Tadziowi Legiedziom. Ogarnialiśmy modlitwa nową parę diecezjalną  Anię i Leszka Schmidtów  oraz animatorów podejmujących posługę w kręgach w tym roku formacyjnym . Spotkać znowu prawie całą wspólnotę oazową to  coś pięknego. Uściskom, objęciom, serdecznościom nie było końca. Radość i wspomnienia były wszechobecne. Następnie każdy stopień oazy rekolekcyjnej przedstawiał się i  prezentował swoją piosenkę, co  było kolejną  okazją do wspominania wspaniałych chwil przeżytych w czasie rekolekcji.   Podczas  prezentacji odwiedził nas Ks. Biskup Marian Rojek . Dziękując za ,,raban” który robimy wprowadził jeszcze więcej ożywienia i radości. Później jak zawsze odbyła się AGAPA. Po niej rodziny z Domowego Kościoła   zgromadził się, aby wysłuchać świadectw uczestników oaz mających stanowić zachętę do wyjazdu na rekolekcje wakacyjne. Świadectwa  były bardzo przekonywujące i  zachęcające. Czy jednak zawsze potrafimy przyjmować od Pana to co mamy na wyciągnięcie ręki, czy dostrzegamy łaskę , która rozlewa się wokoło?

Pozostało jeszcze spotkanie diakonii rekolekcyjnych, by omówić przebieg obu oaz oraz zastanowić się co można poprawić, zmienić na lepsze.  W tym czasie ci, którzy nie uczestniczyli w spotkaniu, zatroszczyli się o coś dla ciała. Na grillu obok bardzo gościnnej plebanii piekły się kiełbaski,  które  z apetytem zjedliśmy. Znowu mogliśmy radować bliskością drugiego człowieka, doświadczyć piękna wspólnoty. Była  okazja do rozmów, wspomnień i planów. Żal było się rozstawać.

Dziękujemy Ci Panie , że jesteś tak Wspaniały, że tak potrafisz zatroszczyć się o człowieka i dać mu tyle radości i miłości. Dziękujemy, że możemy  korzystać z Twojej hojności.

  Zosia i Leszek Sopel

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz